شعر مناجات با خدا

اهل دل

اهل دل

با مناجات علی اهل دل شب میشوم
با تقرب بر حسین اینجا مُقرب میشوم

چون علی گردید عبد مِن عبید مصطفی
من هم از این منظر امشب عبد زینب میشوم

هر زمان باشم غلام نوکران فاطمه
بر امام خویش هم نوکر ملقب میشوم

یا الهی المُذنبین من هرچه بودم آمدم
دارم امشب از عطای تو لبالب میشوم

من تو را دارم خدا دارم رضا دارم رضا
با علی موسی رضا معصومه مذهب میشوم

هر چه بد باشم شب جمعه که می آیم حرم
با نگاه حضرت سقا مودب میشوم

یاد کام تشنه ارباب عطشان چون کنم
زائر یک گوشه از گودال اقلب میشوم

روضه وجه السرا را روضه خوان میخواند و
ناگهان گریان زخم سُم مرکب میشوم

ناله زهرا به گوش آید از آن سوی حرم
با نوای یا بُنَی َغرق یا رب میشوم

شاعر؟؟

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن