شعر مدح و مناجات حضرت علی اكبر (ع)

تماشای پیمبر

تماشای پیمبر

مثل صدفی پوچ به گوهر نرسیده
آن دل که به مهر علی اکبر نرسیده

در خواهشت ای سائل درمانده چه خیری ست
وقتی که به پابوسی این در نرسیده

هی قافیه در قافیه افتاد به پایش
از شوق غزلهای به دفتر نرسیده

از خیمه برون آمد و آمد به تماشا
هرکس به تماشای پیمبر نرسیده

با اشک پدر گفت که برخیز موذن
هرچند که هنگام اذان سر نرسیده

یکبار شهادت بده حق با چه کسی بود
تا آتش تردید به باور نرسیده

آرام برو مایه ی دلگرمی بابا
آرام برو قصه به آخر نرسیده

میرفت؛ نگاهش به پدر بود کماکان
دلتنگ پدر بود به مادر نرسیده

با تیغ دو ابروی کجش مثل اباالفضل
مشغول قتال است به لشگر نرسیده

گفتند که بغضا لعلی زود بیاید
هرکس به مصاف یل خیبر نرسیده

بر دور ضریح زرهش در دل لشگر
جز تیر و سنان زائر دیگر نرسیده

ای کاش که میشد پدرش زود بیاید
تا کار به غارت شدن سر نرسیده

از اسب نگاهی به علی کرد حسین و
سمت پسر افتاد به پیکر نرسیده
 
معلوم شد از آینه کاری شدن دشت
سمت حرم این جمع مکسر نرسیده

سید ابوالفضل عصمت پرست

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن