شعر مدح و مناجاتشعر مدح و مناجات امام حسن (ع)

شعر مناجات امام حسن مجتبی(ع)

یا اَیُّهَا الاَمیر ، تَصَدَّق عَلَی الاَسیر
یا اَیُّهَا الکَبیر ، تَصَدَّق عَلَی الصَّغیر

یا اَیُّهَا العَزیز ، تَصَدَّق عَلَی الذَّلیل
من پَستِ بی نظیرم و تو شاهِ بی نظیر

یا اَیُّهَا الکَریم ، درِ خانه باز کن
صف بسته است،پشت درت یک جهان فقیر

بالای درب خانه ی تو ، حق نوشته است …
با خطّی از طلای بهشتی ، “گدا پذیر”

یا رازِق الفَقیر ، به کم قانعم نکن …
خسته شدم از این همه رزقِ بخورنمیر

یک بار هم ز کوچه ی ماها گذر بکن
کلّی گدا نشسته همیشه در این مسیر

یکدم کنار من بِنِشین و بگو … بخند
یا اینکه اخم کن به من اصلا بگو بمیر

این مالِ بد به غیرِ شما مشتری نداشت
هستید ، در خریدن این بنده ، ناگزیر

رضا قاسمی

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن