شعر شهادت اهل بيت (ع)شعر شهادت حضرت زهرا (س)

غریبِ شهرِ مدینه

تمامِ غصه از اینجا شروع شد : “یک دَر…”
که بی ملاحظه افتاد ، روی یک مادر

حرامیان همه از “دَر” عبور میکردند
و بدتر از همه چشمانِ فاتحِ خیبر

چه آتشی شده برپا میان خانه ی وحی
چه ظلم ها که ندیدند ، آلِ پیغمبر

تمامِ ارض و سما را گرفته ماتم و درد
میانِ خانه ی مولا ، بپا شده محشر

چهل تن از وسط خانه رد شدند اما…
غریبِ شهرِ مدینه نداشت ، یک یاور

به دستِ بسته کشیدند مرد خیبر را
کسی چنین سخنی را نمیکند باور

کشان کشان ، وسطِ کوچه بود مولا و
رسید از طرف حق ، برای او لشکر

رسید فاطمه و دست ، بر کمر انداخت
چه کرد… در وسطِ کوچه همسرِ حیدر

امان نداد به زهرا ، غلافِ کینه ی شوم
شکست بازو و …افتاد و… یاس ،شد پرپر

تقیّه را به کلامم ، حرام میدانم
تمام لعنت عالَم به روحِ نحسِ عُ مَ ر

پوریا باقری

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن