صفحه اصلی / شعر مدح و مناجات / شعر مناجات امام حسين (ع)

شعر مناجات امام حسين (ع)

روضه

خوب است روضه، روضه ی ارباب بهتر است از این جهت که گریه کُنِ روضه مادر است باید که طفل اشک بیاید به گونه ام وقتی که پلک ، دست به سینه دم در است

ادامه »

شعر وداع با ماه صفر

اگرچه گریه نمودم دو ماه با غمتان مرا ببخش نمُردم پس از محرمتان لباسِ مشکی من یادگاری زهراست چگونه دل کَنَم از آن؟ چگونه از غمتان؟

ادامه »

ثارالله

جهان من که جدا از تو جانم افسرده ست شبی صدا نزنم یا حسین دلم مرده ست قسم به عشق که جانم به گریه محتاج است بدون اشک غمت باغ دیده پژمرده ست

ادامه »

تو سید الشهدایی

منزهی، به ستایش شدن نیاز نداری وجود مطلقی و مطلقاً نیاز نداری حسین! نام تو بهر معرفی تو کافی است معرفی و به حرف و سخن نیاز نداری

ادامه »

من نوکر حسینم

هر چند که از داغ تو مرثیه به دوشم یک آهِ عزا را به دو عالم نفروشم من طایر قدسم به زمین آمده ام تا از برکه ی اندوه تو یک جرعه بنوشم

ادامه »

سائل روضه

اول شعر که یارب بشود خوب تر است عشق بازی به دل شب بشود خوب تر است هر کسی در پی وصل است بگویید به او: با توسل که مقرّب بشود خوب تر است

ادامه »