Home / شعر شهادت اهل بيت (ع) / شعر شهادت حضرت زينب (س)

شعر شهادت حضرت زينب (س)

شعر روضه حضرت زینب (س)

ناله بزن ؛ با ناله از گودال لشگر را ببر زینب بیا ، این شمر با پا رفته منبر را ببر چون مادر خود بر کمر چادر ببند ای شیر زن از زیر دست و پای این مردم برادر را ببر

ادامه »

شعر شهادت حضرت زینب س

پس از حسین ،جهان بر سرش خراب شده برای حفظ حرم، زینب انتخاب شده  نشاند بوسه به حلق بریده، از آن روو به خون تشنه لبی، معجرش خضاب شده 

ادامه »

شعر شهادت حضرت زینب س

  با اشک بی‌زوال خودم گریه می‌کنم بر روز و ماه و سال خودم گریه می‌کنم این پلک ها به روضه‌ی تو‌ زخم شد حسین بس با زبان حال خودم گریه می‌کنم

ادامه »

شعر روضه حضرت زینب (س)

آمدم سوی غمکده خانم ! که عزای تو آمده خانم ! اذن سینه زدن بده خانم! جبل الصبر ! سیده خانم ! کوه ایمانی و یقین زینب!

ادامه »

شعر شهادت حضرت زینب س

گریه کردم روضه ی سخت تو را یک سال و نیم زهر شد در کام من آب و غذا یک سال و نیم در شگفتم ، من که با تو زنده بودم روز و شب … زنده ماندم بی وجودِ تو چرا یک سال و نیم ؟!

ادامه »

شعر شهادت عمه جان حضرت زینب س

یک سال می شود که تو هم پر کشیده‌ای من هم به سوگ پر زدن تو نشسته‌ام شاید به جا نیاوری‌ام آشنای من می‌بینی از فراق تو خیلی شکسته‌ام

ادامه »

شعر شهادت حضرت زینب س

لحظه‌ها لحظه‌های آخر بود آخرین ناله‌های خواهر بود خواهری که میان بستر بود خنجری خشک و دیده‌ای تَر بود چقدر سینه‌اش مکدر بود

ادامه »