صفحه اصلی / شعر ولادت اهل بيت (ع) (page 5)

شعر ولادت اهل بيت (ع)

مکارم الاخلاق

لبت شکفت جهان زشت بود و زیبا شد تمام آنچه خدا داشت در تو پیدا شد نگاه آمنه بود و تو بودی و باران نگاه کردی و عشق آن دقیقه معنا شد

ادامه »

میلاد نبی

ازاین مولود فرُّخ پی هزارو چارصد سال است زمین دور خودش می گردد و بسیار خوشحال است فقط این جمله در تایید میلاد نبی کافی ست که شیطان از نزولش تا همیشه ناخوش احوال است

ادامه »

مثل گل می‌خندی

چشم تا وا می‌کنی چشم و چراغش می‌شوی مثل گل می‌خندی و شب بوی باغش می‌شوی شکل «عبدالله»ی و تسکین داغش می‌شوی می‌رسی از راه و پایان فراقش می‌شوی

ادامه »

به پایان نبوت آخرین از راه می آید برآغاز امامت اولین از راه می آید به رحمت پا به روی خاک دارد آفتابی که به شوکت آسمان را کرده زین از راه می آید

ادامه »

آمد آن خورشید

در زمانی که جهان از جهل ، غرق ظلمت است آمد آن خورشید، که نورش دلیل خلقت است آمده حُسن ختام و سَروَر پیغمبران آنکه توصیفِ جمالش کار این جمعیت است

ادامه »