شعر وفات حضرت خديجه (س)

فـدایِ خدیجه ایم

فـدايِ خديجه ايم

ما تا خُدا خُداست فـدایِ خدیجه ایم
مشغولِ ذکر و مدح و ثنایِ خدیجه ایم
عُمری ست سر به راهِ ولایِ خدیجه ایم

(شُکر خدا که تحت لوایِ خدیجه ایم)
(بعد از هـزار سال گدایِ خدیجه ایم)

وقتی عِـناد وَرزیِ دشـمن مُبـرهن است
مارا هدف مشخّص و تکلیف،روشن است
تا حفظ اعتقاد کنم ، شعر ، جوشن است

(مِهرش نتیجه ی دهه ی اوّل من است)
(ما یک دهه تمام برای خدیجه ایم)

در آسمان حائر او گریه می کنیم
با گریه های زائر او گریه می کنیم
در بیت های شاعر او گریه می کنیم

(ده شب فقط به خاطر او گریه می کنیم)
(ما پیشواز روز عزای خدیجه ایم)

هرگز نبـین که اهل ریا ، پا پی چه اَند
دنبال خط و ربط چه کس یا پی چه اَند
امروز در هوای چه ، فردا پی چه اند

(اصلاً به ما چه مردم دنیا پیِ چه اَند؟)
(ماها که در پی نوه های خدیجه ایم)

جُز او کسی که بانوی دار الرّسول نیست
غیر از خدیجه هیـچ کس أمّ بتول نیست
نورش ستاره ای ست که اهل اُفول نیست

(بی مهر او عبادت عالم قبول نیست)
(ما با خدیجه،عبد خدای خدیجه ایم)

خاک رهش نباشم اگر ، خاک بر سرم
با آن کسی که نیست فقیرش نمی پرم
من خار چشم دشمن زهرا و حیدرم

(مهر خدیجه را به سر شانه می برم)
(شکر خدا که مادر زهراست، مادرم)

تضمینی از شعر جناب علی اکبر لطیفیان

محمد قاسمی

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن