شعر شهادت امام صادق (ع)

یا صادق آل عبا

خدا جلب مقامت کرده از اول نظرها را
فرود آورده با امر الهی بر تو سرها را

قسم بر آن “هَلِ الدّینت” که “اِلَّا الحُب” علی بود و
خدا آماده‌ی بغض علی کرده شررها را

تواتر داشت بسکه لعنتت بر جبت و بر طاغوت
احادیث تبرّای تو رسوا کرد شرها را

به لطف لعن غاصب‌ها نمازم میرود بالا
همانکه بهر آنها گفت احمد “قد کَفَر” ها را

ز قال الصّادق شیعه تن تکفیر میلرزد
زمین انداخته از ترس تو دشمن سپرها را

قسم دادم به اسم تو خدا را ، استجابت شد
که جاری کرده در ظرف دعا با تو اثرها را

منِ عاصی چقدر از عصمت اسمت اثر دیدم
به روی چون منی وا میکند نام تو درها را

تو موسی داری و بعدش علی موسی الرضا داری
خدا از ما نگیرد این پسرها و پدرها را

دم عیسائی و موسای تو باب الحوائج شد
عجب باب الکرم‌هایی بنازم این قمرها را

مدینه شعله‌ی ناشکری اش باب الکرم سوز است
به جان خانه‌ات انداخته آتش خطر‌ها را

خطر آمد به دنبالت جهان بی آبرو تر شد
که پای آل حیدر مینویسد دردسرها را

بزرگ مذهبی را پابرهنه نیمه شب بردند
نفهمد کاش زهرای حزینه این خبرها را

مدینه بی وفایی کرد با اولاد پیغمبر
مدینه پشت در سوزاند از غصه جگرها را

درِ خانه شکست و همسرت میگفت یا زهرا
بگیرد آهِ محسن دامن این خیره‌سرها را

شبیه خیمه‌ها این خانه را آتش زیارت کرد
ولی غارت نکرد اینجا کسی سنجاق‌سر‌ها را

 عماد بهرامی

نمایش بیشتر

اشعار مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، از سرویس reCAPTCHA Google حریم خصوصی و شرایط استفاده استفاده کنید.

دکمه بازگشت به بالا