یا زهرا(س)

دری که بود جهان پای سفره‌ی جودش
دری که بود خدا از بهشت مقصودش

دری که در همه دوران رسید بی‌زحمت
به دیر آمدگان نیز رحمت زودش

به آتش غضب و کینه‌ی حسودان سوخت
همان دری که نبی جز به مهر نگشودش

چه آتشی که به چشم تمام اهل فلک
هنوز هم که هنوز است می‌رود دودش

که زخم بر گل یاس و دل علی خورده
که طعنه می‌کند این زخم را نمک‌سودش

به طعنه گفت به حیدر میان کوچه کسی:
چنان زدم که نباشید فکر بهبودش..

مرضیه نعیم امینی