شعر محرم و صفر

آقا سلام می دهم از جان و دل به تو
تا این که بشنوم «وَ علیک السّلام» را

وقتی تمام لشگریان هار میشوند
دور و بر عمو همه خونخوار میشوند

یک طرف سرمستی و غوغای عالم گیرشان
یک طرف طومار امضاهای بی تاثیرشان

آمد محرم و همه دم گیر هیئتم
با آه و دیده ی پر نم , گیر هیئتم

زِراه آمده از خانه ی خدا برگرد
 اگر خودم به تو گفتم بیا ٬ نیا برگرد

وقتی که پدر سه ساله اش را می دید
هفتاد و دو سر به روی نی می لرزید

اگر از غربت غم های زینب با خبر باشی
 و تو در راه بی پایان اسیر همسفر باشی

هرکس که خانزاده غم واشک و ماتم است
یک ماه نه تمامی سالش محرم است

به زیر بیرقتان عشق در تب و شور است
به زیر بیرقتان هاله هایی از نور است

سینه زنان حسین زمزمه بر پاکنید
ماه محرم شده یاری زهرا کنید

امشب فقط مانده برای ما برادر
این دشت فردا می کند غوغا برادر

چه ها که با دل زینب (س) نکرده این کوفه؟
تو نی سوار و منم کوچه گرد این کوفه
چه سنگها که نشد پرت سوی محمل من