ام الائمه

قسم بر چادرت بی‌تو جهانم تار خواهد شد
زمین و آسمان‌ها بر سرم آوار خواهد شد

اگرچه یاد دادی خانه‌داری را به زینب هم
ولی در خانه بی‌تو غصّه‌اش بسیار خواهد شد

برای جرعه‌ای از آب با دستان پرمهرت
حسین تشنه لب در نیمه شب بیدار خواهد شد!

به دیدار پدر رفتی ولی زهرا نمی‌دانی
که بی‌تو قلب حسّاس حسن بیمار خواهد شد

  تو هم مانند من معصومِ مظلومی و تنهایی
بگو بانوی من کی موعد دیدار خواهد شد؟

 ستاره شریعتی

شأن زهرا چیست در عالم محمد پروری
پس ببین در اصل زهرا می‌کند پیغمبری

فاطمه اصل است و دورش چهار تا آئینه است
باید از اهل کسا آموخت زهرا محوری

صد مشکل آسان می شود در فاطمیه
باران احسان می شود در فاطمیه

رحمت فراوان می شود ماه مُحرم
رحمت دو چندان می شود در فاطمیه

تو می خندی و می گریَم من از فرطِ پریشانی
خدا لعنت کند او را که شد این گریه را بانی

خدا لعنت کند او را که با دستِ جفا کارش
تمامِ هستی ام را پیشِ چشمم کرد قربانی

روز من شب شده ای شمع شب تار علی
زیر گل خفتی و بنگر به دل زار علی

بین بستر تو طبیب دل حیدر بودی
رفتی از دست من ای حامی بیمار علی

ای ساقهٔ شکسته، نیلوفر تکیده
مجروح تیغ طوفان، ای سرو سر خمیده

تا باز با صدایت این خانه جان بگیرد
حرفی بزن اگر چه، پیوسته یا بریده

این غریبی که ز دنیا رفته دنیای من است
اینکه خوابیده است زیر خاک زهرای من است

درب خانه سوخت و با بخت من همرنگ شد
بعد از او تنها سیاهی رنگ دنیای من است

بعد از این راحت بخوابید آی مردم ،پر کشید
اینکه خاموش است دیگر شمع شب‌های من است

از حال زار تو شدم آشفته تر مرو
ای محتضر ز چیست شدی مختصر مرو

نُه‌سال بوده‌ای توبرای علی سپر
با رفتنت دوباره شوم بی سپر مرو

قربونت برم چرا بلند شدی؟
چرا انقد آب و جارو میکنی
من که میدونم با چه شرایطی
خودتو پهلو به پهلو میکنی

تو را دیدم که هم صحبت شدی با زخم بازویت
که تا وقت اذان خونابه میشستی ز پهلویت

نیامد خواب بر چشمان تو از درد اما تو
نکردی شکوه و اصلا نیامد خم به ابرویت

امشب بریم عیادت فاطمه
ما نوکرا که عمری مدیون شیم
خیال که واسه ی جوونا عیب نیست
خیال کنیم امشب و مهمون شیم

می زنم جار که غمخوار فقط فاطمه است
تا ابد ماه شب تار فقط فاطمه است

دشمن ما همه دنیا بشود یا نشود
غم نداریم اگر یار فقط فاطمه است