اشعار شهادت بی بی فاطمه س

خانه دارِ

حالا که زخم های تو مرهم گرفته است
بانو تمامِ خانه­ی من غم گرفته است
سِنّی نداشتی چقدر پیر می روی!

شرم از قدِ هلالِ تو حالم گرفته است

دکمه بازگشت به بالا