محمدصادق باقی زاده

ای کاش میمردیم ، روضه دخترانه ست
انگار حرف ِ روسری و آب و شانه ست

سنگی که دیشب بالشِ زیر سرش بود
امروز دیگر سنگ ِ این غسال خانه ست

پس از خلق علی حال خدا یکباره بهتر شد
مسیر صدهزارن ساله در یک شب میسر شد

خدا میخواست رویش را ببیند خلق کرد او را
خداهم بعد خلق مرتضی حیدر خدا تر شد

قبل ِهر لا سیف الا ذوالفقار
نغمه ی ما لا فتی الا علی است
قوّت بازوی حیدر فاطمه است
همدم انسیه الحورا علی است