ام الوفا
سائل از چه دلی غمین داری
غم مخور که ام البنین داری
کار بی بی عنایت و بذل است
مادر حضرت ابالفضل است
حاجتت را بخواه از بی بی
کافی است یک نگاه از بی بی
آری ام الوفا لقب دارد
ادب از او کمی ادب دارد
ادبش مایه مباهات است
به خداوند باب حاجات است
خانه دار ابوتراب شده
آبروی بی کلاب شده
آبرودار هر دو دنیا شد
مادر بچه های زهرا شد
نیست از این فضیلتی برتر
زینب او را صدا زند مادر
ذوالفقاری برای مکتب بود
حامی انقلاب زینب بود
گریه ها کرد از برای حسین
گفت اولآد من فدای حسین
روضه او صدای آب شده
خجل از دیدن رباب شده
پسرش ساقی العطاشا بود
تشنه او فرات و دریا بود
علقمه رفت و مشک بر دوشش
ای عمو آب _ مانده در گوشش
جاری از هر دو دیده اش اشک است
آرزویش رساندن مشک است
نگران شاه خیمه می بارد
آخر این خیمه یک عمو دارد
راهی خیمه گشت و غوغا شد
کینه ها از علی هویدا شد
چه روایت کنم چه ها کردند
دست عباس را جدا کردند
علقمه بهر او چو زندان شد
آه عباس تیر باران شد
عرق شرم از جبین می ریخت
آب از مشک بر زمین می ریخت
تیر بر چشم و بر سر و تن خورد
داد بیداد عمود آهن خورد
ناله زد یا اخا مرا دریاب
یابن زهرا بیا مرا دریاب
شاه سویش نفس زنان می رفت
همه دیدند نیمه جان می رفت
آخر ماجرای سقا بود
دست او روی خاک صحرا بود
شاه عالم رسید ناله کشید
فرق او را که دید ناله کشید
شاه با اشک دیده برمیگشت
او پیاده خمیده برمیگشت
چشم اصغر تمام سویش رفت
نفس طفل با عمویش رفت
حسین برزی