شعر شهادت حضرت ام البنين (س)

باورم نیست

خسته از یک فراق سنگینم
ای مدینه دوباره غمگینم

غصه ای بی حساب دارم من
پرسشی بی جواب دارم من

پسر شیرم که میر لشکر بود
آیه ای از وجود حیدر بود

او که آب آور خیامش بود
آسمان محو احترامش بود

او که نامش شراره می افروخت
دشمن از تیغ و بازویش می سوخت

چه شد از روی مرکبش افتاد
دور از چشم زینبش افتاد

چه کسی دست از تنش انداخت
چه کسی تیر کین سویش انداخت

چه کسی لطمه بر وجودش زد
چه کسی از قفا عمودش زد

او که همواره درد دین می خورد
از چه با صورتش زمین می خورد

باورم نیست بی قمر شدنم
باورم نیست بی پسر شدنم

محمد مبشری

نمایش بیشتر

اشعار مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، از سرویس reCAPTCHA Google حریم خصوصی و شرایط استفاده استفاده کنید.

دکمه بازگشت به بالا