شعر شهادت حضرت ام البنين (س)
یا ابوفاضل (علیه السلام)
عزیزم مشک در تاب و تبت بود
فرات تشنه دلتنگ لبت بود
بریدند از تو دستی را که یک عمر
نگهبان حریم زینبت بود
عزیزم تا سر دوشت علم بود
دیگه توی دل زینب چه غم بود
الهی حرمله خونهش بسوزه
چشات آرامش اهل حرم بود
سه غم اومد به جونم هر سه یک بار
غریبی و اسیری و غم یار
دو دستش قطع شد یار غریبم
اسیران از حرم رفتند بازار
خدا دیدی چه خاکی بر سرم شد
پس از عباس واویلا حرم شد
به قدری نیزه باران شد تن او
ابالفضلم علی اصغرم شد
امان از اشکهای یاسی من
از این مرثیهی احساسی من
در آمد زیر تیغ دشمنانش
گلاب لالهی عباسی من
سبوی می پرستم را شکستند
سر ساقی مستم را شکستند
خمیده مثل زینب قامت من
عصای هر دو دستم را شکستند
وحید عظیم پور