فاطمیه 1405

بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران
کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران

از چاه می‌کشم آب تا که تو را بشورم
با هق هق یتیمان با آه داغداران

یارب نرسد آفتی از باد خزانش
آن یاس که شد دیدۀ نرگس نگرانش

هربار که می‌خواستم از او بنویسم
دیدم که حیا کرده به صد پرده نهانش

قسم بر چادرت بی‌تو جهانم تار خواهد شد
زمین و آسمان‌ها بر سرم آوار خواهد شد

اگرچه یاد دادی خانه‌داری را به زینب هم
ولی در خانه بی‌تو غصّه‌اش بسیار خواهد شد

برای جرعه‌ای از آب با دستان پرمهرت
حسین تشنه لب در نیمه شب بیدار خواهد شد!

به دیدار پدر رفتی ولی زهرا نمی‌دانی
که بی‌تو قلب حسّاس حسن بیمار خواهد شد

  تو هم مانند من معصومِ مظلومی و تنهایی
بگو بانوی من کی موعد دیدار خواهد شد؟

 ستاره شریعتی

شأن زهرا چیست در عالم محمد پروری
پس ببین در اصل زهرا می‌کند پیغمبری

فاطمه اصل است و دورش چهار تا آئینه است
باید از اهل کسا آموخت زهرا محوری

صد مشکل آسان می شود در فاطمیه
باران احسان می شود در فاطمیه

رحمت فراوان می شود ماه مُحرم
رحمت دو چندان می شود در فاطمیه

تو می خندی و می گریَم من از فرطِ پریشانی
خدا لعنت کند او را که شد این گریه را بانی

خدا لعنت کند او را که با دستِ جفا کارش
تمامِ هستی ام را پیشِ چشمم کرد قربانی