آه از برادری که پراکنده دیده ام

با گریه تا به علقمه از بس دویده ام
مثل دل شکسته کنارت تپیده ام

گریه امان نداد که بهتر ببینمت
آه از برادری که پراکنده دیده ام

یک عمر سر به زیر نشستی کنار من
حالا منم که سر به خجالت کشیده ام

دنبال غارت حرمند و ندیده اند
غارت زده منم که تو را داغ دیده ام

ای دست و دل بریده ز دنیا نگاه کن
از بس صدای خنده شنیدم بریده ام

پاشو گره گشا گره افتاده در حرم
من حرف گوشواره و غارت شنیده ام

هر نیزه یک هجای تو را قطعه قطعه کرد
مصرع به مصرع است تنت ای قصیده ام
 
 وحید عظیم پور