سینه ام پر شد از هوای حسین

سینه ام پر شد از هوای حسین
جان ندارد جهان ورای حسین

نشنیده ست گوش جان خوشتر
تا نوا بوده از نوای حسین

زنده ام با بهانه ی حرمش
زندگی می کنم برای حسین

روزگاری ست حال خوش دارم
برکت اشک روضه های حسین

مؤمنم با همین دو قطره ی اشک
که چکید عاشقانه پای حسین

اشک در چشم عاشقم یعنی
منم و چشم اعتنای حسین

نام ما را به‌ عشق زمزمه کرد
در ازل قلب بی ریای حسین

چیزی از عشق او فراتر نیست
و حیاتی تر از رضای حسین

آسمانی ترین زمین خداست
گوشه ی دنجی از عزای حسین

شب جمعه نزول خواهد کرد
آفرینش به کربلای حسین

 حسن کردی