غریب حسین(ع)

یوسف ترین من چه شده پیرهن تو را
گودال غرق خون شده آخر وطن تو را

با بغض بوتراب تنت شرحه شرحه شد
اینگونه باورم نشود پاره تن تو را

مانده است روی خاک بیابان حسین من
هر گوشه یک نشانه ای از آن بدن تو را

بابای تو علی پدر خاک باشد و
زهرا ببیند ای گل من بی کفن تو را؟

لعنت به آنکه فاصله انداخت بین ما
لعنت به نیزه ای که گرفته ز من تو را

 حسن کردی