ابری ام, بارانی ام, حال و هوایم خوب نیست
چشم سر, خیس است امّا چشم دل, مرطوب نیست
آفت عصیان به جان نخل دل افتاده است
علتش این است اگر محصول ها مرغوب نیست
شعر مدح و مناجات
نیاز کن که به رویت دوباره ناز کنم
و یا تو ناز نما تا که من نیاز کنم
ز عرش نیزه به فرش کجاوه پا بگذار
که زیر مقدم تو هر دو دیده باز کنم
وقتی که از زبان کهن میکشد برون
از فعل و فاعِلُن فَعَلَن میکشد برون
با لطف اوست شاعرش از بین واژه ها
مرثیه ای به وزن محن میکشد برون
مرا میان سپاهت حساب کن بانو
گدای خان حسینت خطاب کن بانو
بـرای آنـکـه بـگویـی تـو کـیـستـی بی بی
مـیـان ظـلـمـت شب آفـتـاب کـن بـانو
ای مصدر کائنات یا ثارالله
ای باعث ممکنات یا ثارالله
ما مرده دلیم از گنهکاری خویش
ای رائحه ی حیات یا ثارالله
ای شهید غریب امام حسین
ای بزرگ ای نجیب امام حسین
ذکر نامت دوای هر درد است
ای شفا ای طبیب امام حسین
من بال و پر شکسته ام آقا پَرَم بده
آقا بیا و بال و پرِ دیگرم بده
بار دگر غلامی ما را قبول کن
ارباب من سِله از مادرم بده
وقتی تب مستانه بودن مال من شد
ساقی شدی پیمانه بودن مال من شد
خیلی برایش غصه خوردم سالها تا
کلب در میخانه بودن مال من شد
ما در بهشت هستیم قطعا با رقیّه
تنها دلیل مستی دل ها رقیّه
شاهان همه در حیرت اند اینکه چگونه
دارد غلامان این همه یکجا رقیّه
وقت سحر, دعای مرا مُهر می کنند
با اشک, نامه های مرا مُهر می کنند
این اربعین نشد,ولی یک روز میرسد
ویزای کربلای مرا مُهر می کنند
محمد کاظم نیا
از چادرت مهتاب میریزد همیشه
صدها دل بیتاب میریزد همیشه
وقتی صدایش میکنی با لحن زهرا
بابا ! دل ارباب میریزد همیشه
ای وای من که ماه محرم تمام شد
ماه عزا و نوحه و ماتم تمام شد
از “کاف” و “ها” گذشته به “…رکزا” رسیده است(۱)
فصل نزول سوره ی مریم تمام شد