یا امام حَسنِ مجتبی(ع)

خاکی شده ست بال و پرِ یاکریم ها
چون بوده اند زائرِ صحنِ کریم ها

مولایِ بی حرم حَسن و بی کفن حسین
فرقی نمی کند غمِ این یاکریم ها

آری اگر بقیع ، چراغِ نجات نیست
سمتِ تو کج شدند چرا مستقیم ها ؟

از سجده های سبزِ تو سجّاده می برند
بخشیدن است دلخوشیِ دل رحیم ها

آقای صُلح کینه ی این شهر تازه نیست
زخمی ست مانده بر دِلشان از قدیم ها

نان و پنیرهای سرِ سُفره ات چه زود
تیر و کمان شدند به دستِ یتیم ها

صُلحِ حَسن قیامِ حسین است چون نبود
دارالاماره لایقِ دارالنّعیم ها

از عطرِ سیبِ سبزِ غریبِ مدینه است
تاثیرِ سیبِ سُرخِ حرم در شمیم ها

بوی حسین می وَزد از جانبِ بقیع
گُل می کنند حضرتِ عبدُالعظیم ها

 ابراهیم زمانی