بازار غمت گرم اباعبدالله

ای که بازار غمت گرم اباعبدالله
شور پای عَلَمَت گرم اباعبدالله

همه راندند مرا از درشان اما تو
راه دادی و دَمت گرم اباعبدالله

لایق “توبه” نبودم ، تو نوشتی که بیا !…
در ِ “باب الکرمت” گرم اباعبدالله

قلم عفو به کارم تو کشیدی… ای جان
تا همیشه قلمت گرم اباعبدالله

در حریمت همه جمع اند ؛ چه “علامه” چه “لات”
کار و بار حرمت گرم اباعبدالله

دوست دارم که دَم ِ مُردن خود داد زنم؛
آمدی؟!… ای قدمت گرم اباعبدالله

نیمانجاری