عزیزم حسین(ع)

این عشق را که در دل آدم گذاشتند
بر سفره اش به جای نمک، غم گذاشتند

قرآن شناس های جهان، هر چه داشتند
در شرح این سه آیه‌ی محکم گذاشتند

خوشبخت عالمند کسانی که با غمش
مَحرم شدند و پا به مُحرّم گذاشتند

شرمنده اند گریه کنانی که در جهان
از روضه‌ی حسین و حسن کم گذاشتند

در قلبشان سپیدی مهتاب رخنه کرد
در چشمشان زلالی شبنم گذاشتند

سلمان شدند و بعد مسلمان مرتضی
پا جای پای بوذر و میثم گذاشتند

چشمانشان به نور جمال علی رسید
هنگام مرگ چشم که بر هم گذاشتند

تا روز حشر گریه کنان غم حسین
بر زخم های فاطمه مرهم گذاشتند

 روح‌اله‌ گائینی