شعر وروديه محرم
جانم حسین(ع)
در آخرِ مجلس ز من این حسنِ خِتام است
در ظلِِّ حسینم که حسین رحمتِ عام است
ما نان و نمک خورده ی این سفرهی عشقیم
ما را سرِ این سفره عنایات تمام است
هرگز نخورم غبطه به حالِ دگران هیچ
جز حالِ کسی بر درِ این خانه غلام است
سر می نهم از شکر به درگاه خدایم
در ظِلِ عنایات حسین لطف مدام است
هستی محرابی