ای آخرین پناه دل بی نوا حسین

ای آخرین پناه دل بی نوا حسین
معنای رَحمتُ الله ِ بی انتها حسین

ما را امید نیست به اعمالمان ، تویی
باب نجات قوم خطاکار یا حسین

کَشتی به گِل نشسته ی دریای ذلّتیم
ما را سوار کشتی نوحت نما حسین

سگ را شنیده ام که به درگاه بار نیست
اما تو لطف کردی و گفتی بیا…حسین

فهمیده ام ز جمله ی “فبکی علی الحسین…”
بخشیده میشود گنهم با بُکا حسین

از بچگی به روضه ی تان مبتلا شدم
با روضه ای که خواند “امام ِ رضا” حسین

یابن الشَبیب ؛ جد مرا تشنه کشته اند
واویلتا ز فاصله ی “شمر” تا “حسین”

زنده هنوز بوده که سر را بُرید و … آه
میزد تن “ذبیح خدا” دست و پا…حسین

نیما نجاری