شعر شهادت حضرت زهرا (س)

یا زهرا(س)

بگو به گبر به کافر به نامسلمان‌ها..
زمان رد شدن‌ یک زن از خیابان‌ها..

چه می‌کنند؟ به دادو هوار می آیند؟
و یا به حرمت آن زن کنار می آیند؟

کدام مرد مودب،کدام مرد غیور..
شده مزاحم یک زن درست وقت عبور

بگو! بلند بگو! قصه قصه ی درد است
و‌ خون فاطمه بر گردن دونامرد است

ز شرم فاطمه روز مدینه چون ‌شب بود
عیال شیر خدا‌ در‌ گذر معذب بود

چگونه دق نکند مرتضی از اینهمه درد
کسی مقابل زهرا بلند صحبت کرد

همیشه سیره ی زهرای با حیا این بود..
سرش مقابل مرد غریبه پایین بود

فرشتگان الهی ز درد ناله زدند
همین که فاطمه را بر سر قباله زدند!

صدای داد حسن بست راه دنیا را
میان کوچه دودستی زدند زهرا را!

خدا به حیدر کرار تسلیت داده
میان کوچه زنش روی خاک افتاده

کنار ماه که آمد ستاره‌ را برداشت
حسن نشست زمین گوشواره را برداشت..

    
 سید پوریا هاشمی
 

نمایش بیشتر

اشعار مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، از سرویس reCAPTCHA Google حریم خصوصی و شرایط استفاده استفاده کنید.

دکمه بازگشت به بالا