برخیز علی جان پدر پیرِ تو تنهاست

برخیز علی جان پدر پیرِ تو تنهاست
برخیز که دیده به رهت دیده‌ی لیلاست

شد کوچه برای زدنت باز عزیزم
ای وای که پهلوی تو چون پهلوی زهراست

هرچند به هم ریخته رخسار نکویت
زخمیست ولی باز مه روی تو زیباست

مانند اذان در همه جا پخش شدی تو
تو پخشِ زمین و پدرت محو تماشاست

جمع بدنت کار من و عمه نباشد
چشمم به حرم، بهرِ کمک، جانب سقاست

برخیزو ببین عمه رسیده به‌کنارت
ناموس علی روبروی دیده‌ی اعداست

برگشت تنت خیمه، ولیکن برنگشتی
غلتیدنِ بر خاک فقط قسمت باباست

محمود اسدی