کاش همین جمعه ظهورِ تو بود

کاش همین جمعه ظهورِ تو بود
در همه جا جشن و سُرورِ تو بود

کاش همه مسجد و محرابِ ما
آینه پردازِ حضورِ تو بود

از حرمِ فاطمه تا جمکران
بزمِ گل افشانیِ نورِ تو بود

کاش که بر روی لبِ عاشقان
زمزمه ی شعر و شعورِ تو بود

کاش به قم سر بزنی از کرَم
تازه شود حال و هوای حرَم

پرتوِ این شهر همه ایزدی
یک سر بر عمّه ی خود می زدی

عمه ی تو دستِ شفاعت بوَد
صاحبِ ابوابِ کرامت بوَد

حضرتِ معصومه عزیزِ خدا
دخترِ والای امامت بوَد

در حرمِ نور تو را منتظر
سینه ی او تشنه ی دریای مِهر

پس تو کجایی پسرِ فاطمه؟
زرد شده چهره ی عالم همه

خاکِ رَهت سرمه ی چشمانِ ما
عشقِ تو سرلوحه ی ایمانِ ما

ما همه تن چشم به راهِ توییم
مست ز یک ذرّه نگاهِ توییم

عالم ما منتظرِ روی توست
جانِ جهان عاشقِ ابروی توست

کاش که این فاصله ها کم شود
نورِ تو در دیده مُجسّم شود!

 هستی محرابی