شعر شهادت امام صادق (ع)

مکتب صادق

مکتب صادق

هزار مرتبه شکر خدا که شیعه شدیم
به سینه مُهر ولای علی نشانه زدیم

غلام خانه ی اولاد مصطفی هستیم
و دل به ریشه ی خاکی چادری بستیم،

که گفته اید دو عالم گدای مادر ماست
که خلق عالم و آدم برای مادر ماست

به لطف درس تو ما شیعه ایم شکر خدا
به زیر دین شمائیم تا ابد آقا

تو شیعه را نه، که اسلام را بنا کردی
چه مکتبی تو از این درس ها به پا کردی

هزار حوزه و مکتب به پا شده امّا
هنوز هم نرسیده به ابتدای شما

اگر چه این همه عالِم به حوزه ها هستند
هنوز جیره خور سفره ی شما هستند

سلام ما به شما ای سلاله ی پر نور
سلام ما به شما یا مروج العاشور

نشسته ایم در این روضه ها کنار شما
که اشک ما بشود مایه ی قرار شما

چقدر گریه نوشتی به پای عاشورا
چقدر روضه نوشتی برای عاشورا

به داغ پیکر اکبر چقدر باریدی
به یاد حنجر اصغر چقدر باریدی

به دست بسته ی زینب چه گریه ها کردی
چه گریه ها که به دست ز تن جدا کردی

چقدر حسّ عجیبی حکایتت دارد
چه ماجرای غریبی شهادتت دارد

اسیر داغ شمائیم و سینه می کوبیم
به سینه از غم داغ مدینه می کوبیم

دوباره هیزم و آتش، دوباره دود سیاه
دوباره روضه زهرا، دوباره گریه و آه

تو را چو جدّ غریبت کشان کشان بردند
میان خنده اوباش و این و آن بردند

میان کوچه ی غم ها زمین زدند تو را
شبیه حضرت زهرا زمین زدند تو را

درست … اینکه زمین خوردی و پر از دردی
اگرچه پیر، ولی بازهم شما مردی

خدا کند که دگر مادری زمین نخورد
به پیش چشم ترِ دختری زمین نخورد

وحید محمدی

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن