شعر مدح و مناجات امام حسن (ع)

دعای حسن

دعای حسن

نفس میکشم در هوای حسن
شدم از ازل مبتلای حسن
چراغ شبستان دینداری ام
شده اشک در روضه های حسن

نداری نبیند به عمرش کسی
که شد یک شبی را گدای حسن
بزرگی برازنده ی ان کسی ست
که باشد فقط خاک پای حسن
چه صف ها که بستند جبریل ها
ورودی ی مهمان سرای حسن
دل از دست داوود ها برده است
طنین خوش ربنای حسن
یقینا تبارک به خود گفته است
پس از خلقت او خدای حسن
چه حبل المتینی شود روز حشر
به شیعه نخی از عبای حسن
نویسند ای کاش بر لوح دل
مرا نوکر جان فدای حسن
ندیدیم مدیون نباشد کسی
به دستان مشگل گشای حسن
“خدا را بران بنده بخشایش است”
که گریه کند در عزای حسن
نگاهی به ما کرد و انگاه ما
حسینی شدیم از دعای حسن

حسن کردی 

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، از سرویس reCAPTCHA Google حریم خصوصی و شرایط استفاده استفاده کنید.

موافق شرایط هستم.

بستن
بستن