شعر شهادت اهل بيت (ع)شعر شهادت حضرت رباب (س)

عزیز حسین

عزیز حسین

گرفته سوز صدایت تمام دنیا را
و گریه هات به آتش کشیده جان ها را

بس است دست خودت را تکان مده بانو
عذاب میدهد این گریه های تو ما را

قبول کن که علی رفته و نمی آید
قبول کن که پسر رفته راه بابا را

بلند شو ، منشین زیر آفتاب انقدر
کباب کرده ای آخر تو دشت و صحرا را

بیا کمی به خودت رحم کن عزیز حسین
قرار نیست نبینی طلوع فردا را

تو با وفا و نجیبی ، درست مثل خودت
خودت برای خودت حل کن این معما را

علی که رفت ، تو دیگر مرو از این دنیا
مگیر تاب و توانِ عزیز زهرا را

بلند شو برو قدری کنار زینب باش
بگیر غصه ی آن داغدار تنها را

پوریا باقری

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن