شعر شهادت حضرت رقيه (س)

فاصله

فاصله

از بس که گریه و گله انداخت فاصله
آخر مرا ز حوصله انداخت فاصله

یک نیزه با تو فاصله‌ ام بیشتر نبود
بین من و تو آبله انداخت فاصله

شلاقِ زجر و حرمله از جسم خسته ام
تا شام چند مرحله انداخت فاصله

از آیه آیه ی لبِ تو روی رحلِ نی
تا گوش هام هلهله انداخت فاصله

با کوله بار آبله پیشت می آمدم
افسوس دست سلسله انداخت فاصله

بین منو تو و علیِ‌اصغر و عمو
دیدی کمان حرمله انداخت فاصله؟

یک نیزه بود فاصله ی ما ولی تنور
حتی میان فاصله انداخت فاصله

محمدرضا رضائی

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن