شعر ولادت امام حسين (ع)

قلب رو به قبله‌ام

قلب رو به قبله‌ام را کرد احیا پرچمت
ای نفس‌هایم بقربان مسیحا پرچمت

هر محرم با هزاران شوق بر تن کرده‌ام
رخت مشکی ظاهراً، در باطن امّا پرچمت

قامت گردن کشان خم میشود بی اختیار
هر کجا که میشود از دور پیدا پرچمت

بس که مواج است از چندین خیابان دورتر
مانده‌ام دریا به چشمم میخورد یا پرچمت!؟

بر سر خورشیدِ گنبد تا می‌افتد سایه‌اش
میشود زیباترین تصویر دنیا پرچمت

غبطه خوردن کار خاک و آب و آتش میشود
باد وقتی عشق بازی میکند با پرچمت

هر فرازی دیده‌ام با خود فرودی داشته‌‌است
«هر چه بالا رفت پایین آمد الّا پرچمت»

با تو هر کس بود ماند و بی تو هر کس بود رفت
هست از روز ازل تا حشر، بالا پرچمت

 میثم کاوسی

نمایش بیشتر

اشعار مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، از سرویس reCAPTCHA Google حریم خصوصی و شرایط استفاده استفاده کنید.

با این شرایط موافق هستید.

دکمه بازگشت به بالا