علی انسانی

شعر مناجات امام حسين (ع)

کربلا

 

چه کربلاست ! که عالم به هوش می آید
هنوز ناله ی زینب به گوش می آید

چه موقفی ست ؟ که برتر ز کعبه می دانند
ملائکند که اذن دخول می خوانندبیشتر بخوانید »

شعر شهادت امام كاظم (ع)

گوشه ی زندان

بیهوده قفس را مگشایید پری نیست
جز مُشتِ پری گوشه ی زندان اثری نیست

در دل اثر از شادی و امّید مجویید
از شاخه ی بشکسته ، امید ثمری نیست

بیشتر بخوانید »

شعر شهادت حضرت زهرا (س)

مشعل سوزان‌

نیمه شب تابوت را برداشتند
بار غم بر شانه‌ ها بگذاشتند

هفت تن ، دنبال یک پیکر ، روان
وز پی‌ آن هفت تن ، هفت آسمان

بیشتر بخوانید »

اشعار ویژه (پیشنهادی)

گریه می‌کند

گل ، بر من و جوانی من گریه می‌کند
بلبل به خسته جانی من گریه می‌کند

از بس که هست غم به دلم ، جای آه نیست
مهمان به میزبانی من گریه می‌کندبیشتر بخوانید »

شعر شهادت اهل بيت (ع)

درد پهلو

اظهار درد دل به زبان آشنا نشد
دل شد ز خون لبالب و این غنچه وا نشد

آن جا از آن زمان که جدا از تنم شده است
یک دم سر من از سر زانو جدا نشد

بیشتر بخوانید »

شعر شهادت اهل بيت (ع)

رخ تو آینه ی صبح

نهان ز من ز چه رو ، روی نیلفام کنی ؟
ز چیست روز مرا ، تیره ‌تر ز شام کنی ؟

درِ بهشت کنی باز و زود می ‌بندی
چه می ‌شود نگه نیمه را تمام کنی ؟

بیشتر بخوانید »

شعر شهادت اهل بيت (ع)

یا فاطمه المعصومه (س)

باز هم رو بر این در آوردم
بهر این آستان ، سر آوردم

گفتم از پا فتاده ام ، گفتند
رو بر این در بیاور آوردم

بیشتر بخوانید »

شعر شهادت حضرت رباب (س)

گهواره

رباب هست و خروش و خسته حالی

به دامن اشک و جای طفل خالی

اگر گهواره را پس داده بودند

دلش خوش بود با طفل خیالی 

شاعر: حاج علی انسانی

شعر شهادت اهل بيت (ع)

حضرت رباب س

رباب است و خروش و خسته حالی

به دامن اشک و جای طفل خالی

اگر گهواره را پس داده بودند

دلش خوش بود با طفل خیالی

بیشتر بخوانید »

بستن
بستن